Donderdag 12 februari 2026
Volkstuinvereniging De Koppel viert vijftigste verjaardag
Van samen pionieren tot volwassen broeiplaats
AARLE-RIXTEL – Wat ooit op Croy begon met vijftig moestuintjes en één gezamenlijke waterslang, is in vijftig jaar tijd uitgegroeid tot een bloeiend tuinterrein aan de andere kant van het dorp, met centrale voorzieningen en groene saamhorigheid. Abraham bezoekt Volkstuinvereniging De Koppel zonder gebreken.
Door Siel Peijs
“Het is het buiten bezig zijn, het werken in de buitenlucht. De rest is eigenlijk bijzaak”, zegt Jan Dekkers. Bert Lemmens knikt bevestigend: “De groente en het fruit zijn mooi meegenomen. Het plezier zit hem in het tuinieren, in het netjes houden van je tuin.”
Jan Dekkers en Bert Lemmens behoren, samen met Jaap Wijdenes, tot de pioniers van de vijftigjarige Volkstuinvereniging De Koppel in Aarle-Rixtel. In maart 1975 woonden ze de oprichtingsvergadering bij. In een bovenzaaltje in het dorp, herinnert Dekkers zich: “Er was veel belangstelling. We waren met zo’n vijftig man.”
Niet lang daarna konden de leden van De Koppel hun schop voor het eerst in de grond steken. Toen nog op een terrein bij Croy. Lemmens: “Daar had de gemeente een stuk grond beschikbaar.” Dekkers: “Het was nog echt pionieren. We hadden bijvoorbeeld maar één waterpomp voor alle percelen. En één slang. Als je achteraan zat had je nauwelijks waterdruk.” Lemmens: “Ik ging ’s nachts vaak terug om te zorgen dat ik genoeg water had.”
Heel lang hebben de leden van De Koppel niet op Croy getuinierd. De gemeente had na drie jaar de grond nodig om er huizen op te zetten.
Die nieuwe woonwijk is er uiteindelijk nooit gekomen. Maar de volkstuinen bloeien na al die jaren nog volop. Aan de andere kant van het dorp, tussen de Beekseweg en het kanaal.
“Het was jammer dat we helemaal opnieuw moesten beginnen”, blikt Dekkers terug. “We hebben hier ook veel rotzooi uit de grond moeten halen. Maar de arbeid heeft geloond. We zitten hier perfect.” Waar de tuinen al vijftig jaar volop bloeien, is de natuur duidelijk een stuk armer geworden, merkt hij. “We hadden hier van alles. Salamanders in de sloot. Hazen die over het veld renden. Die zie je nu nauwelijks nog.” Lemmens: “Daar maak ik me zorgen om.”
Hij tekende bij de verhuizing vanaf Croy voor de indeling van de tuinen, waarbij ook het huidige IVN-terrein tot het perceel behoorde. “Maar daar groeide niks”, zegt hij. “We moesten het hier egaliseren. Ik vermoed dat de goede grond richting de tuinen is verschoven.”
De grond die overbleef was voor het telen van groente en fruit te schraal. Maar voor de natuurlijke omgeving van het IVN prima, zegt Dekkers: “Ze hebben er een mooie plek van gemaakt.”
Dat geldt ook voor het terrein met de ongeveer zestig kavels van De Koppel. De leden van de volkstuinvereniging hebben er allemaal hun eigen moestuin- of bloemdomein gecreëerd. Daarnaast zijn er centrale voorzieningen als een waterpomp, kantine met terras en toiletruimte. “We hebben twee keer per jaar een opruimdag”, vertelt bestuurslid Jos Meulenbroeks, die sinds enkele jaren een moestuin in beheer heeft. “Dan doen we de grotere klussen. En we ruimen soms tuinen op van leden die gestopt zijn.”
Die dagen zorgen ook voor de broodnodige saamhorigheid. Want de gezelligheid van de beginjaren is wat minder geworden, oordeelt Lemmens: “Toen kende je iedereen en maakte je overal een praatje.” Dekkers: “We maakten ook veel lol samen.” Hij noemt de jaarlijkse strijd wie als eerste aardbeien aan zijn plantjes had. “Op een gegeven moment had iemand een bakje aardbeien in de winkel gekocht. Hij had ze in zijn tuin gestrooid en kwam trots vertellen dat hij zeker gewonnen had.”
Meulenbroeks herkent die onderlinge betrokkenheid. Lachend: “Toen ik hier net begon kreeg ik van alle kanten advies. Elke dag kwam er wel iemand vertellen wanneer ik wat moet planten voor het beste resultaat. Alleen, elk advies was anders.” Dekkers knikt: “We weten het allemaal het beste.” Lemmens: “En samen maken we er toch iets moois van.”
Jan Dekkers (l) en Bert Lemmens voor de tuin van Dekkers.
Bron: De MooiLaarbeek Krant, 12 februari 2026, door Siel Peijs.